ARB'lerin Monoterapi ve Kombine Kullanımdaki Etkileri (Blood Pressure Lowering Effects of Angiotensin Receptor Antagonist Monotherapy and in Combination... Kushiro ve ark)
Değerlendiren: Yrd.Doç.Dr. Kurtuluş Öngel
04.11.2009
Hipotez
Hipertansiyon; Birinci Basamakta çok sık karşılaşılması ve kardiyovaskuler olay riskini arttırması nedeniyle önemli bir rahatsızlıktır. Bu çalışmada da Japon hastalarda; ARB Olmesartan medoxomil (OLM) tek başına ve diğer antihipertansif ilaçlarla kombine kullanımları araştırılmıştır. Çalışmanın bir diğer amacı da farklı antihipertansiflerle yapılmış ARB kombinasyonlarının etkinliklerini karşılaştırmaktır. Dolayısıyla; Birinci Basamakta hipertansif rahatsızlığı bulunan hastalarda ilaç tedavisi açısından yol gösterici bir çalışmadır.
Çalışma Yöntemi
Bu çalışma; prospektif kohort şeklinde dizayn edilmiştir. Esansiyel hipertansiyonlu OLM tedavisi başlanmış hastalar, tedavinin başlangıcını takiben ilk 14 gün içerisinde çalışmaya alınmıştır. Çalışma 2004 Temmuz – 2005 Haziran ayları arasında gerçekleştirilmiştir. Hastalar için standart gözlem periodu 12 haftadır. Bu süre sonunda; hastaların karakteristik özellikleri (cinsiyet, yaş, boy, kilo, tanı, komplikasyon, sigara ve alkol anamnezi); OLM dozu şekli (günlük doz, program, period, uyum); kan basıncı; laboratuvar bulguları (hematolojik, biyokimyasal ve idrar analizleri) ve yan etkiler değerlendirilmiştir. Hastalar öncelikle tek başına OLM kullananlar (monoterapi grubu) ve OLM + farklı bir antihipertansif kullananlar (kombinasyon tedavi grubu) olarak ikiye ayrılmışlardır. Kombinasyon tedavi de kendi arasında CCB, BB, D, ACEI ve AB kombinasyon subgrupları olarak ayrılmıştır. İlaç dozu 5-10 mg/gün olarak başlanmış; hastanın yaş ve durumuna göre giderek arttırılmıştır.
Çalışma; Japonya’daki 1353 merkeze kayıtlı 6507 hasta esas alınarak planlanmış, 6477 kişiye ulaşılabilmiştir. Bu hastaların da 216 tanesi farklı sebeplerle çalışmadan dışlanmış, 6261 hasta değerlendirilmiştir. Bunların arasından da 3877 hasta monoterapi grubunu, 1751 hasta da kombinasyon tedavi grubunu oluşturmuştur. CCB, BB, D, ACEI, AB subgrupları 1397, 129, 124, 49, 35 hasta olarak belirlenmiştir.
Kan basıncı ve nabız ölçümleri, tedavinin 2. ve 12. haftalarında basal seviyeleri ile Dunnett’s multiple comparison test yapılarak karşılaştırılmıştır. 12 haftalık tedavide kan basıncı değişiklikleri ile bazal düzeyler arası ilişki t-testiyle araştırılmıştır. Yan etki insidansı hesaplamasında Fisher’s exact testten yararlanılmıştır. İstatistiksel analizler SAS System Release 8.2 bilgisayar programıyla değerlendirilmiştir.
Bilimsel Kanıt
Yapılmış olan çalışmada; 12 haftalık tedavi sonrası kan basıncının hem monoterapi hem de kombinasyon tedavisi uygulanan grupta bazal düzeylere göre anlamlı olarak azaldığı saptanmıştır. Her iki grup için de hedef kan basıncına ulaşma oranları benzerdir. Kombinasyon tedavi grubunda; kalsiyum kanal blokeri ve diğer antihipertansif ilaçları kullananlar arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Bu çalışmada; OLM gibi ARB’lerin hipertansiyonu düşürmede (ister ilk, isterse ikinci ajan olarak kullanılsın) etkinliğinin yüksek olduğu ve etkinliğin ek olarak eklenen antihipertansiflerden minimal düzeyde etkilendiği öngörülmektedir.
Yorumlar
i. Uzman görüşü
-- Bu makalede her ne kadar ARB’lerin etkinliğinin hipertansiyon kontrolünde yüksek olduğu belirtilmişse de ilk seçilecek antihipertansif tercihinde, hastanın özellikleri ön planda tutularak uygun seçim yapılmalıdır.
ii. Çalışmanın 1. basamak klinik pratiğine katkısı
-- Antihipertansif ajanların, özellikle de OLM’lerin genellikle birinci basamakta hastalara başlandığı göz önüne alınırsa; bu ilaçların kullanımına yönelik belli başlı bilgileri vermesi açısından bu makale katkı sağlamaktadır.
Kanıt Düzeyi
Makalede hipertansif ajan kullanan hastaların kan basınçlarındaki değişiklikler ajanlara göre, kombinasyonlara göre ve bazal düzeylere göre karşılaştırılmıştır. SORT’a göre “Disease oriented evidence” türünde bilgiler verdiğinden C-düzeyinde güce sahiptir.